Почна новата театарска сезона. На самиот почеток праизведба на македонски текст во Драмски театар. Свежото и игриво драмско писмо на (пред се') актерот Сашо Тасевски, ја доби својата сценска верификација преку постановката на „Интермецо“, една од петте драми објавени во збирката со скокотливо име „Шмизла“.
Текстот е дуо-драма, кој преку лесно водена драмска ситуација опфаќа една состојба на голо преживување на духот, живуркање во празна надеж дека нешто од корен ќе се смени утре, во иднина, некогаш - живот како интермецо меѓу два живота. Напишан во жив и динамичен дијалог, непретенциозен во изразот и универзално актуелен „Интермецо“ е вистинска провокација за поставување и за гледање.
Многу смеа, добро расположение и силни аплаузи предизвика претставата „Догодина во исто време“, која прексиноќа се одигра на сцената на Драмски театар – Скопје. Романтичната комедија во која играат актерите Катерина Коцевска, Бранко Ѓорчев и Дејан Лилиќ е изработена по сценарио на канадскиот писател Бернард Слејд, но ја гледавме во адаптирана и преработена верзија, каде што од дуо-драма, со пасивен лик, беше претставена во драма со тројца, во која пасивниот лик комуницира со публиката. Тројцата актери во оваа претстава се и во улогата на режисери, а во исто време се погрижија и за сценографијата и за костимографијата.
Пештерска Бекетовска атмосфера која не полазува и нас, публиката како субјект од другата страна на превртеното театарско огледало. Хуморот кој се подголтнува, сарказам кој го знаеме сите, ретко кој го изустува...
Уште еднаш Бекет стигна кај нас, но сега уште помодерен, уште посовремен, уште понаш, македонски... Пренесен во една скопска, наша пештера "залиен" со потоп и два експонати - субјекти, преку кои се одвива личната, сугестивна, блиска, но не само наша и не само тукашна драма... Што би било, кога навистина би се потопиле?! Тоа е основното прашање на кое најчовечки се обидува да одговори авторот Сашо Тасевски во "Интермецо", неговата пиеса која во средата премиерно беше изведена во Драмскиот театар... Значи, Бекетовската атмосфера е неизбежна, сеприсутна, но за жал се уште неизживеана...