“You can throw away the privilege of acting, but that would be such a shame. The tribe has elected you to tell its story. You are the shaman/healer, that's what the storyteller is, and I think it's important for actors to appreciate that. Too often actors think it's all about them, when in reality it's all about the audience being able to recognize themselves in you. The more you pull away from the public, the less power you have on screen.” - Ben Kingsley
dramski on mobile

 
 
Наслов на претставата   Евангелие на глупоста
Автор:   Љубиша Георгиевски
Режија:   Љубиша Георгиевски
Сценографија:   Мери Георгиевска
Костимографија:   Мери Георгиевска
Музика:   Гаврило Миловановиќ
Улоги:   Благој ЧоревскиИрена РистиќФилип ТрајковиќКатерина Шехтанска - ЛаковскиТрајанка ИлиеваИгор АнгеловВалдета ИсмаилиАна КостовскаАлександра ПавловаДиме ИлиевЗлатко Митрески
КГ:   Петар Мирчевски, Милица Стојанова, Славиша Кајевски
Инспициент:   Гоце Бојчев
Суфлер:   Жаклина Цветковска
Осветител:   Дејан Блажевски
Тонмајстор:   Чедомир Младеновски
     
   

Реч на авторот

77/55

„Евангелие на глупоста (Далај мама во два дела)“ е приказна за распадот на „западната цивилизација“, на која и припаѓаме и ние и со која агонизираме. Оваа цивилизација откако се разврза од Бога, не можејќи да опстојува без вера во нешто, се обидува да поверува во сенешто. И така, талкајќи од сенешто до сенешто по кобниот пат: divinitas – animalitas – brutalitas, а притоа прескокнувајќи го humanitas, односно прескокнувајќи се самата себе водена од Глупоста, пристигнува до својот крај. Но, за да може да поверува во Глупоста, претходно мораше да создаде култ-ура на омразата, деградирајќи го интелектот до алипност; логиката до логистика; јазикот до бесмисла; моралот до лицемерие...

Но, суштината на секој па и на овој крај е Новиот Почеток.

Ете затоа, ова што вечерва ќе го гледате не е ни трагедија, ни комедија; ни траги – комедија, туку трагична фарса. И ако вечерва светот ви се види премногу смешен за да биде трагичен, но и премногу трагичен, за да биде смешен, не обвинувајте го огледалото, оти најслатко се смее оној што може да се смее на самиот себе. Не кршете го огледалото, оти кој плука во огледалото, на себе плука, оти само огледалото не ве лаже, само огледалото ви овозможува да ѕирнете во самите себе, макар колку тоа да е сурово.

 
Назад   Галерија
     
 


    Пребарување
         
  ЧПП

 

Најава
 
   
Корисник
Лозинка
    
Нов корисник  
Ја заборавивте лозинката?
   
         
Анкета
 
  Дали ви се допаѓа новиот дизајн на сајтот на Драмски Театар Скопје
   
    Да
    Не
   
         
 
Драмски Театар
         
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



Powered by Net Consulting & Solution
Copyright © Dramski Teatar Skopje, 2008
 
users online
Android BlackBary Ios